Donostiako albisteak

Donostiako Aralarrek nekazaritzarako gordetako lurren suntsitzea salatu du

Asier — 2012-05-17T07:15:00Z

Merkantzien garraio iraunkor eta orekatua lortu nahi bada, era honetako azpiegituren egiazko beharra berraztertu egin behar dela deritzo Aralarrek. Dena dela, Donostiako Aralarrek uste du inondik inora ez dela jasangarria Astigarragako ibarrean Garraioaren Hiria eraikitzea, Donostialdeko nekazaritzarako lurrik onenetakoa hartuko duelako. Gur eskualdeko lehen sektorearen bideragarritasunaren kontrako eraso zuzen baten aurrean egongo ginateke. Beharrezkoa izanez gero, nekazaritzari eragingo ez liokeen lurretan egin beharko litzateke; errauskailuarentzat prest duten lurretan, adibidez.

Diputazioaren aurreko gobernuak 700 kamioientzat aparkalekua egiteko egin zuen proposamena atzera bota genuen bere egunean, eta orain, kamioi gutxiagoa hartuko lituzkeen aparkalekua egiteko beharrik ez dugu ikusten. Izan ere, Donostialdean badaude kamioientzat gordetako 1.000 aparkaleku baino gehiago.

Garraio eredua aldatzea proposatzen dugu, gure errepideetan gora eta behera dabiltzan kamioiak gordeleku mugikorrak bihurtu direlako; gure errepideak gainezka jarri dituzte eta, ikuspuntu ekologiko batetik, egiten dituzten CO₂emisioak ez dira onargarriak inondik inora. Merkantzien garraioa trenez eta itsasontziz egitea sustatuko duena, eta errepide-azpiegiturak egiteko nekazaritza lurrak suntsitzea saihestuko duena.

Hirigintza lanen ondorioz gure eskualdean etengabeko nekazaritzarako gordeta dauden lurrak suntsitzearen aurren bere kezka azaldu nahi du Donostiako Aralarrek, horrek lehen sektorea desagertzea dakarrelako berarekin eta, aldi berean, independentzia ekonomikoaren galera eta paisaia hondatzea.

Indarrean dagoen ekonomia eredua aldatzea defendatzen dugu, eta tokiko ekonomia jasangarria lehenetsiko duena bultzatu, ekoizle txikiei kutsatu gabeko lurrak eskainiko diena, horrek bertako produktuak kontsumitzea ere ekarriko duelako.

Donostiako Aralarrek pertsona guztien eskubide guztiak lantzeko premia aldarrikatu du

Asier — 2012-05-10T11:09:00Z

Gogoratu duenez, Gernikako Akordioak eta Aieteko Adierazpenak mugarriak izan ziren zentzu horretan, eta gauza bera gertatuko da Memoria Historikorako Batzordearekin. Hala, herritarrei eta Udalari oro har eskatu die beharrezkoak diren urratsak ematea, espazio zabal bat irekiz helburu hauekin: Donostiako herritarrek gerra zibilean, Francoren diktadurapean eta GAL, BVE, ETA eta indar polizial eta parapolizialek eragindako indarkeriak berraztertzea eta bistaraztea; horren baitan egon beharko litzateke, halaber, emakumeek eta beren hautu edo jatorri sexualarengatik indarkeria pairatu duten kolektiboak.

“Horretarako, bakearen kultura eraiki behar dugu, tolerantziarena eta gatazkak bide baketsuetatik konpontzearena, zeinetan ardatz nagusia den eta izango den herritar guztien eskubide zibil eta politikoen errespetua. Eta bere tresna nagusia da eta izango da memoria historikoa zaintzea eta mantentzea”.

Aralarrek abian jartzea proposatzen duen Giza Eskubideen Batzorde irekiak, era berean, monarkiari eskainitako 24 kaleak, erlijio katolikoari eskainitako 49ak eta militarrei eskainitako bi dozenatik gora kaleak erretiratzea aztertu beharko du. “Zentzu horretan, proposatzen dugu Aranzadirekin batera fusilamenduak eta lurperatzeak gertatu ziren lekuen mapa egitea eta hori plaken eta gogorazpenen bidez bistaraztea, are gehiago kontuan izan da Donostiako lurretan lurperatuta daude 1936an fuslitatuak izan ziren 400 pertsona baino gehiago”.

Mikel Gardokiren —1975an indar polizialek hildakoa— izena erretiratzeko PP agertzen ari den egoskorkeria gaitzetsu du Donostiako Aralarrek, eta gogoratu du alderdi horrek ez duela presarik erakutsi frankismoko eta diktadura militarreko memoria historikoa errekuperatzeko.

1813ko gertaerak gogoratzeko ekitaldietan gizarte zibila azpimarratzea proposatu du Donostiako Aralarrek

Asier — 2012-05-05T16:45:38Z

“2013ko ospakizuna gizarte zibilari egindako omenaldia izan behar da, bizi izan zuen sarraskia eta gero hiria berregiteko gai izan zelako”, dio Aralarrek bere proposamenean. Era horretara, 2013ko ekitaldiek “indarkeria mota guztietako biktimen inguruko hausnarketa hiritar publikoa eta parte-hartzailea” izatea proposatzen du, “memoria historikoa berreskuratuz eta ikuspegi humanista, antimilitarista eta indarkeria-ezakoa izatea”.

2013ko ekitaldietan, garai hartako donostiarrei eta haiek egindakoei garrantzia eman behar zaiela jasotzen du Aralarrek bere proposamenean. “Donostiar haiek izan ziren biktima anonimoak eta Donostiaren alde guztietako berreraikuntzaren egiazko protagonistak”. Halaber, bakearen kulturan zein pertsona guztien giza eskubideetan sakontzeko aukera paregabea dela deritzo Donostiako Aralarrek.

Donostian bizi diren etorkinak ere hurrengo ekitaldietan parte hartzearen garrantzia nabarmendu du Aralarrek, “haiek ere era honetako bidegabekeriak pairatu dituztelako beren herrietan”. Gazteriak ere parte hartzearen beharra ikusten du, historiaren beste ikuspegi bat izan dezan eta gizarte honen eta etorkizuneko gizartearen eraikuntza zibil eta sozialean aktibatu daitezen.

Emakumeen ahotsa berreskuratzeko premia ere ikusten du Donostiako Aralarrek. “Herritar eta emakume ziren heinean, indarkeria bikoitza jasan zuten emakumeek hiria hartu eta erre zutenean, eta hiriaren berreraikitze sozial zein politikoan paper funtsezkoa jokatu zuten”.

Zubietako makro-espetxearen inguruan dagoen irizpide faltagatik kezka azaldu du Aralarrek

Asier — 2012-03-20T10:00:17Z

Hainbat eragilek izenpetutako agiria:

Hemen bildu garen gizarte eragileok, Euskal Herrian makro-kartzelak eraikitzearen kontra egonik, gure ardura azaldu nahi diogu euskal jendarteari, gure instituzioei eta bereziki Donostiako udalean ordezkaritza duten talde politikoei. Izan ere, uste dugu irizpide eta argitasun falta nabaria ematen ari dela Donostiako udalerrian eraikiko litzatekeen presondegiaren inguruan, erabaki garrantzitsua etorkizunari begira.

Pasadan legegintzaldiko gobernu sozialistak 3.000 milioi euro bideratu zituen diru publikotik makro-kartzela berrien eraikuntzarako. Azpiegitura erraldoi hauen mantenuak suposatuko zuen diru kopuruaren aurrikuspenik egin gabe, beraein funtzionamendu egokirako ezinbestekoak liratekeen giza baliabideentzako zein baliabide materialentzako partidak handitu gabe Estatuko aurrekontuetan. Makro-kartzelen mantenu kostuak oso handiak dira (gure kalkuluen arabera, Zubietako kasuan, 30 milioi euro urteko).

Azpiegitura erraldoi hauen bideragarritasun eza, agerian geratzen da gobernu popularrak defizit publikoa murrizteko abian jarritako politikekin. Izan ere, besteren artean, presondegietako funtzionario-lanpostu berrientzako deialdirik ez egitea suposatu baitu, presondegien funtzionamendurako beharrezkoa den gutxienekotik behera geratuz. Araban inauguratu berri den Zabaiako kartzelaren aurrekaria daukagu. Kartzela hau ezin da bere edukiera osoan erabili funtzionario gehiagoren beharra dela eta, jarduera gutxi daude eta presoak binaka daude ziegetan preso baino ziega gehiago egonik ere.

Egitasmo honen aurreko gure kontrakotasun argia ondokoan oinarritzen da:

1- 1991an presondegien eraikuntza eta amortizazio planaren bitartez abiatzen den makro-kartzelen eraikitzea, zigorraren inguruko negozioarekin du harremana. Ez legearen arabera zigorrari ematen zaion ustezko helburu birgizarteratzailearekin.

2- Zubietako egitasmoa justifikatuko lukeen beharren inguruko ikerketarik ez dago, ez Euskal Herri mailakorik ez eta Gipuzkoa mailakorik ere ez. Mediatikoki, Martuteneko espetxearen gabezi larriak erabili dira aitzakia bezala kartzela berria eraiki beharra argudiatzeko. Baina oinarrian dagoena ez da preso dauden pertsonen bizi baldintzekiko ardura, baizik eta hirigintzari loturiko bestelako interesak.

3- Publikoki eman diren datuen arabera, Zubietako kartzelak 15 hektareatako eremu bat beteko luke, partekatzeko 504 ziegekin, beste 120 osagarrirekin. Legearekin bateraezina den proposamena, eta praktikan 1200 pertsonentzako edukiera ahalbidetzen duen makro-kartzela eredua. Egitasmo hau ez dago zigor askatasun gabetzailea bete beharrean aurkitzen diren gipuzkoarren edo Gipuzkoan bizileku administratiboa duten pertsona kopuruaren arabera pentsatua. Zigorra beteko luketenen gehiengoa ez litzateke herrialdekoa. Bizilekua Gipuzkoan duten presoak 600 inguru dira, eta gehienak hain zuzen ere kondena Gipuzkoatik kanpo betetzen dute.

4- Egitasmo erraldoi hau abian jartzeko orduan, beste behin ere, Zubietako herritarren iritzia ez da kontutan hartua izan.

5- Makro-kartzela berrien eraikuntzan oinarritzen den Gobernuaren politika honek, ez du bilatzen birgizarteratze ekimenen bitartez askatasun gabezian dauden pertsonen kopurua murriztuko luketen baldintzak sortzea. Aitzitik, gizarte gatazkei erantzuteko modu bakar bezala kartzelaratzea eta zigortzea aurreikusten ditu. Apustu honek azaltzen du preso kopuruaren etengabeko hazkundea.

6- Orain arteko justizia penalaren kudeaketak bere porrota aspaldi erakutsi zuela deritzogu. Delitu bat pairatzen dugunean ez delako gai gu babestu eta kalteak konpontzeko; ustezko delitugile bezala prozesatuak garenean gure oinarrizko eskubideak errespetatzeko ezgauza delako. Birplanteamendu orokor bat behar da.

7- Egun nagusi den delituaren trataera eredua, bazterketa arriskuan dauden gizarte-taldeen eta disidentzia politikoaren kriminalizazio selektiboan oinarritzen da. Estatuaren zein bere kontrol polizial eta penalerako aparatuen interesei baino, herritarron beharrei erantzungo dien delituaren tratamenduaren inguruko eztabaida politiko publiko eta parte-hartzailerik ez dago, eta behar-beharrezkoa da.

Arrazoi guzti hauengatik, egitasmoaren kontra azaltzen gara, eta esplizituki Zubietako makro-kartzelaren eraikuntzaren aurka azaltzen zen Eusko Jaurlaritzaren 2006ko otsaileko ebazpena bete arazi dezatela galdegiten diegu inplikatutako erakunde publikoei. Bide batez, eraikuntza lanen gelditzeak bestelako zigor sistema bat ezartzeko aukera ireki beharko luke, ikuspuntu gizatiar batean eta herrialdearen beharretan oinarritua.

Guzti honengatik, Donostiako udaleko Bilduren gobernuari zein bertan ordezkaritza duten gainontzeko udal ordezkariei, eta sortu litezkeen zerbitzu ereduen inguruan erabaki ahalmena duten Eusko Jaurlaritzako arduradunei, bestelako lehentasunen alde egin dezatela eskatzen diegu. Gipuzkoan eta EAEn behar diren zigorra betetzeko plazak kontutan hartuta, zigor askatasun gabetzaileei legediak ematen dien ustezko funtzioa, birgizarteratzea hain zuzen ere, bete dadin.

Aralar, Donostian ere, burujabetzaren alde

Prentsa — 2012-02-12T15:00:00Z

Hego Euskal Herriko lau hiriburuetan otsailaren 11n izandako mobilizazioek mila pertsona atera zituzten kalera. Donostian ere, Aralarren Gipuzkoako eta Donostiako militanteek hitzorduarekin bat egin zuten. Manifestazioan, pankartari helduz, Ainhoa Beola eta Maite Sarasua aralarkideak izan ziren.

Donostiako kaleetan ere, burujabetzaren aldeko aldarria entzun da

Prentsa — 2012-02-11T19:50:00Z

Aralarrek Donostiako manifestazioan ere parte hartu du, Aralarrek, Alternatibak, EAk eta ezker abertzalearen beste sentsibilitateak, "Erantzuna gure esku. Erabakia gure esku” lemapean deitu duten mobilizazioan.

Beola: "Gladis/Cristina Enea Fundazioa sortzea proposatzen dugu"

Asier — 2011-05-18T11:08:57Z

Hiriko talde ekologisten eskaria bere egiten du Donostiako Aralarrek eta Fundazioa sortzeko proposamena eramango du Udalera. Beolak zehaztu duenez, “Donostiako talde ekologistekin batera udalak Fundazioa abian jarri behar luke”.

Ingurumen gaiekin lotuta ere, Aralarrek euskarri elektromagnetikoen ordenantza abian jartzerako, uhinen muga 0,1mikrobatio/zm2 ko izan dadila jarraitzen du defenditzen, “bai eta neurketa publiko etengabekoak egitea”, azpimarratu du Beolak. Horretarako EHUarekin hitzarmena egitea proposatzen du. Era berean, pikoantenen ezarpena mugatzea eskatu du Aralarren hautagaiak.

Aralarrek Donostiako auzoetako ekipamenduak hobetu behar direla esan du, bertakoen bizi kalitatea hobetzeko

Asier — 2011-05-17T14:53:04Z

Gaur goizean, Trinitate plazan izan dira Donostiako Aralarreko ordezkariak, bertakoen eskaera historiko batekin bat eginez. Hala, Trinitate plaza bera eta frontoia estaltzeko proposamena eramango du Aralarrek Udalera hurrengo legealdian, “auzokoek eta bertako haurrek zein Orixe ikastolako ikasleek oztopo gabe erabili ahal izateko”, esan du Beolak.

Baina beste auzo batzuetako eskaerak eta premiak ere gogoan izan ditu Aralarren alkatagaiak. Hala, bidegorri-sarea auzo batzuetara modu egokiagoan iritsi behar dela esan du, eta Easo plazako eta Herrerako plazako bidegorriak egokitzeko beharra azaldu du. Semaforoen denborak ere egokitzeko beharra azaldu du. “Oinezkoei lehentasuna eman behar zaie, eta ibilgailu gehien ibiltzen diren hiriko lekuetan ere semaforoen denboren iraupena aldatu behar da, oinezkoek lehentasuna izan dezaten, eta ez ibilgailuek”. Adibide bezala jarri ditu Añorga, Herrera eta Martutene.

Era berean, zenbait erretiratuen egoitzetako irisgarritasuna gogoan izan du. “Urbieta kaleko erretiratuen egoitzara sartzeko eskailerak daude, eta bertan aritzen diren askok eta askok mugitzeko arazoak dituztela ezin dugu ahaztu”.

Bestalde, “segurtasun irizpideengatik” kaleetan dauden igogailu publikoak gardenak izan behar direla azpimarratu du Beolak.

Amaitzeko, auzoetako jaiak indartzeko borondatea eta nahia azaldu du Aralarren hautagaiak, “hiriaren ondare sozial eta kulturala direlako”.

Beola: “Donostia erreferentzia izan behar da giza eskubide guztiak pertsona guztientzat irizpidearen barneratzean”

Asier — 2011-05-16T10:13:48Z

Bestalde, Beolak azaldu du Aralarrek tinko egingo duela lan, memoria historikoaren inguruan egin zuen proposamena bere osotasunean garatu ahal izateko. “Elkarrizketarako mahaia abian jartzea proposatzen dugu, alde guztietako biktimek elkarrizketan, errekonozimenduan eta adiskidetzean parte hartu ahal izateko”, esan du.

Eskubide zibilen bulegoa abian jartzea da Aralarren beste helburu nagusietako bat. Etorkinei, emakumeen eta gay, trans eta lesbianei aholkua eta informazioa eskaintzea izango dira bulegoaren helburu nagusienetakoak.

Beola: "Atez ateko eta bosgarren edukiontzi bidezko zabor jasoketa behar dugu"

Asier — 2011-05-14T13:03:32Z

Birziklapena, berrerabilpena eta zaborren murrizketa indartu behar dira. Gainera, jasoketa pneumatikoa baztertu behar da. Horretarako, Donostiako auzo eta industriaguneetako kideekin galdeketak egingo ditugu, bosgarren edukiontzia edo atez ateko bilketa nahiago duten jakin, eta bilketa zein kudeaketa alternatiboak bideratzeko.

Bestetik, Beolak gogora ekarri du elektromagnetikoen ordenantzari etengabeko emendakinak egin dizkion alderdi bakarra izan dela, emisioak 0,1 mikrobatio/zm2 ra mugatzeko, pikoantenak murrizteko eta segimendu sistema publikoa aktibatzeko.

Beola: “Bai tren sozialari, bidegorri sareari eta hiri barruko garraio publikoari, eta ez azpiegitura handiei”

Asier — 2011-05-12T09:40:00Z

Horretarako, egungo bidegorri sarea hiriko industriagune guztietara zabaltzea proposatzen du Aralarrek, eta Pasaiarekin eta Donostialdeko beste herriekin dauzkan loturak amaitzea. “Bizikletak alokatzeko guneak auzoetan, hiriko sarreretan, ospitaleetan eta industriaguneetan ere jartzea proposatzen dugu; gainera, kokapen horietan gurpilak puzteko doako guneak ere izan behar direla deritzogu. Hemendik aurrera egingo diren hirigintza sustapen guztietan, etxebizitzena zein aparkalekuena, bizikletak uzteko lekuak izatea ere proposatzen dugu”.

Beolak esan duenez, “trenbide sare arina, merkea eta iraunkorra behar dugu, eta horregatik errefuxatzen dugu AHT Donostiara eta Euskal Herriko edozein lekutara heltzea; ingurumen aldetik ikaragarrizko kostea izango du azpiegitura horrek, eta ez ditu hiriak eta herriak lotuko”. Gaineratu duenez, “topoaren egungo ibilbidea hobetu behar da eta maiztasunak handitu, era horretara goi aldean dauden auzoetara eta auzo berrietara ere iristeko: Altza edo Riberas, esaterako. Eta gainera, Donostia Zumaiara arte eta Irunera arte lotzeko, Astigarraga eta Hernanitik pasatuz. Behar beharrezkoa izango da errei bikoitzak jartzea EuskoTrenen sarean, maiztasunak handitu ahal izateko”.

Txartel bakarra errealitate bat izateko lanean jarraituko du Aralarrek. “Txartel horrek tarifikazio bakarra izan beharko du garraio publiko guztientzat, eta erabiltzaileen errentaren arabera aldatuko da, gehien daukana izan dadin gehien ordaintzen duena”, esan du Beolak. “Eta jarraituko dugu defendatzen Donostiako Autobus konpainia erakunde publikoa izatea eta udalaren ekarpenei eustea”, gaineratu du.

Bestalde, ekitaldia hasi baino lehen, Ainhoa Beolak gogoan izan ditu Lorcan jazotako lurrikaren hil diren pertsonak, eta doluminak agertu ditu bere eta Aralarren izenean.

Beola: “Udal aurrekontuaren %2ak gutxienez euskararen normalizazioa sustatzera bideratua egon behar du”

Asier — 2011-05-11T10:52:31Z

Beolak azpimarratu duenez, udal administrazioak herritar orori bermatu behar dio ahozko zein idatzizko atentzioa herritarrak aukeratutako hizkuntzan izango dela. Hala, berriki onartu den Euskararen V. Plan Orokorra garatzeko konpromisoa hartzen du. “Euskara udalerrian sustatzeko neurriz gain, udalaren funtzionamenduari dagozkion neurriak eta pertsonalarekin lotutakoak biltzen dira bertan”, azaldu du.

Gaineratu duenez, sortuko diren udal lanpostuetan euskara ezagutzea derrigorrezkoa izango da eta ardura mailen araberako hizkuntz eskakizunak ezarriko dira. “Gaur egun, derrigortasun indizeak dekretuak ezartzen duena baino %10 gehiagokoa da. Beraz, jarraituko dugu sustatzen legeriak ezartzen duena baino gehiago”.

Azken lau urteotan euskararen ezagutzak eta erabilerak Donostian bataz bestekoa baino gehiago egin duela gora azpimarratu ondoren, hirian euskara sustatzen jarraitzeko gogoa azaldu du, eta azpimarratu du lan hori zeharkakoa izan behar dela, eta “batez ere, hiriko euskara talde eta bestelako herri taldeekin elkarlanean egindakoa”.

Beola: “Donostian garapen lokal iraunkorra behar dugu”

Asier — 2011-05-09T09:44:17Z

Lurralde Historikoen Legea aldatzea proposatzen du Aralarrek, “udalari finantza eskumena eman eta finantza ondarea kudeatu ahal izan dezagun”.

“Horretarako, IBIa igotzen jarraitzea proposatzen dugu, hirigintza alorra dinamizatzeko. Inpostuak bereiztu behar dira erabileren arabera, lurzolua eta eraikuntzaren artean bereiziz, eta lehenari gehiago grabatuz”, esan du Beolak.

Donostiako alkategaiaren hitzetan, “rizpide sozial eta ekologikoak txertatzea proposatzen dugu ere hainbat tasetan, besteren artean uraren abastezimendu eta saneamenduan, zaborretan, TAOan edota ibilgailu pribatuen erretiratzean, kosteak berreskuratu eta ekitate printzipioa eskuratzeko”.

Tasa eta inpostuek bizi unitate bakoitzak duen errenta eta irabazien araberakoa behar dute izan, Beolaren ustez, “kontsumitu eta sortzen denaren araberakoa”.

Beola: “Bazterketa sozialari aurre egitea ezinbestekoa da”

Asier — 2011-05-08T08:55:00Z

Beolaren hitzetan, “biolentzia matxista jasaten duten emakumeek artapen berezia behar dute ikuspegi zeharlerro eta koordinatutik”. Zentzu horretan, adierazi duenez, “bazterketa egoeran dauden emakume, adineko eta gazteei zuzendutako etxerako zerbitzua hobetu behar da, zaintzaile direnentzat zerbitzuak sortu, eguneko zentro berriak ireki, Aieten anbulategia ireki dadin Osakidetzarekin harremanak garatu”.

Alberge eta jantoki sozialek ere sortzen diren beharrei erantzun beharko dietela uste du Aralarren Donostiako alkategaiak. “Horretarako, gehiago sortu behar badira ere. Eta neguko aterpetxea urte osora irekitzea ezinbestekoa da, kalean jendea urte osoan izaten baita”.

Zerbitzu hauek guztiak eskaintzen dituzten enpresekin udalak izendatzen dituen baldintza plieguek, langileen lan eskubidean errespetatuko dituen klausula sozialak sartzea premiazkoa iruditzen zaio Aralarri.

Beola: “Hirigintza lurzoluaren politika publikoetan oinarritu behar da”

Asier — 2011-05-07T12:18:43Z

Gaineratu duenez, “etxebizitzarako eskubide subjektiboan sinesten dugu, alokairuzko parke publiko sendoa behar dugula izan dudarik ez dugu. Eta neurri horretan, babes Ofizialeko eskaintza berriek, alokairuzkoa behar dute izan %80an”.

Era berean, hutsik dauden etxebizitzak fiskalki zigortu behar direla uste du Aralarrek. “Alokairuan atera daitezela sustatuz. Jaurlaritzarekin eta entitate finantzieroekin, desahuzioan dauden etxeekin geratu eta bertan dauden pertsonak alokairuan geratzea proposatzen dugu”.

Kadukatutako lizentziak lehiaketa publikora irtetea eskatzen du Aralarrek, “sustatzaile berriek erregimen publikoan edota tasatuan eraiki eta urbanizatzeko konpromisoa har dezaten”.