Hemen zaude: Hasiera › Aktualitatea › Albisteak › Aralarrek salatu du egoitza plaza lortzeko mendekotasuna duten adindunen itxaron zerrendak gora egin duela

Aralarrek salatu du egoitza plaza lortzeko mendekotasuna duten adindunen itxaron zerrendak gora egin duela

2009/07/02
Aralar batzarkide taldeak salatu du azken urtean, maiatzetik maiatzera, Diputazioak berak darabiltzan datuen arabera, mendekotasuna duten adindun pertsonek egoitza plaza bat lortzeko itxaron zerrendan dagoen jende kopuruak gora egin duela 874 pertsona izatetik 923 izatera igaro dira. Horrek esan nahi du %5,6 igo dela kopurua. Rebeka Uberak, Aralarren Batzar Nagusietako eledunak, nabarmendu duenez, “joera kezkagarria da gure taldearen irudiko, izan ere, plaza baten zain dauden eta mendekotasuna duten adindunen kasuan ematen du inoiz amaitzen ez den kontua dela. Horrek adierazten du Diputazioaren helburuen artean ez dagoela itxaron zerrendekin amaitzea eta hori salagarria iruditzen zaigu”.

Itxaron zerrendak Bidasoa eskualdean, Debagoienan, Tolosaldean eta Donostialdean egin du gora eta Debabarrenan, Goierrin eta Urola Kostan, behera. Nabarmentzekoa da, bereziki, Bidasoan izan duen igoera. Itxaron zerrendan 127 pertsona izatetik 179 izatera pasa dira eskualde horretan; horrek esan nahi du %41 egin duela gora.

Egoitzan plaza bat erdiesteko zain egon beharreko denbora bataz beste 148 egunekoa izan da 2006 eta 2009 urteetan. Edozein kasutan, Aralarretik azpimarratu nahi dugu itxaroin zerrenden epeak murrizteko mendekotasun maila kontuan hartzen den gaia dela jakinda, ikusten da mendekotasun maila handiegia ez duten pertsonak denbora asko egon daitezkeela plaza baten zain.

Azpimarratu behar dugu, era berean, itxaron zerrendan dauden pertsonen artean %50,56 direla mendekotasunaren legeak ezarritako laguntzaren bat jasotzen dutenak, gainontzekoak inolako laguntzarik ez dutelarik jasotzen.

Aralarren eledun Rebeka Uberaren hitzetan “Diputazioak jarrera aldatu eta egoitzetako plazetan sartu ahal izateko eskubide efektibotzat jo behar du, hezkuntzan gertatzen den bezala. Inork ez du eskatzen plaza bat egoitza batean gustuz. Inork pentsatzen al du semea edo alaba eskolara ezin eraman izatea plazarik ez dagoelako? Pentsatzen dugu gure nagusiek gure seme-alabek jasotzen duten tratu bera merezi dutela”.