Inaki Irazabalbeitia

Cohn-Bendit en estado puro

IRAZABALBEITIA FERNANDEZ, IÑAKI — Sat, 13 Feb 2010 12:10:00 +0100

Daniel Cohn-Bendit es uno de los líderes de Europe-Ecologie y compañero de grupo parlamentario de Aralar en el Parlamento Europeo. En la sesión de ratificación por el Parlamento de la Comisión Europea que lidera Durao Barroso pronunció un encendido discurso, que no tiene desperdicio ni en forma ni en contenido y que merece la pena verse aunque no se sepa el francés.

Los blogeros de Zuzeu han colgado el vídeo en está dirección: http://zuzeu.com/2010/02/10/daniel-cohn-benditek-diskurtso-gogorra-europako-parlamentuan/.

Aukeratzeko eskubidea

IRAZABALBEITIA FERNANDEZ, IÑAKI — Sat, 30 Jan 2010 19:00:00 +0100

Lenguas y Libertad de Expresión

Joan Garí

El caso gallego, con las disparatadas aventuras de Núñez Feijóo, ha puesto de nuevo a las lenguas de actualidad. Resulta curioso comprobar cómo, de un tiempo a esta parte, cualquier indocumentado te endilga, en cuanto sale el tema a colación, aquello de que “los padres tienen derecho a elegir la lengua de la escuela de sus hijos”. Pues, señores, lamento informarles de que esto no es así. Sí, ya sé que lo repiten, como un mantra, brillantes intelectuales ex marxistas ahora abrazados, como el borracho a su farola, a la fe “liberal”. Pero ni en España ni en ningún país civilizado los padres eligen lo que sus hijos aprenden en la escuela. Por eso no hay, por ejemplo, ningún catalán que pueda optar por no saber castellano y, de la misma manera, tampoco puede haberlo que no sepa catalán. La ley dice que los alumnos han de acabar su período de escolarización obligatoria sabiendo ambas lenguas porque las dos son oficiales en Catalunya. Y si una de las dos –caso del catalán- está en desventaja por razones sociolingüísticas, entonces hay que privilegiar su uso escolar. Y eso no es optativo: todo ciudadano residente en Catalunya ha de cumplir la ley.

Los padres, pues, no pueden “elegir” la lengua de enseñanza como tampoco pueden elegir si sus hijos deben aprender o no matemáticas, o una lengua extranjera, o Educación Física o cualquier otra materia del currículum. La libertad de los padres acaba donde empiezan las libertades de la sociedad. Y esto no es un capricho totalitario: es el fundamento de la civitas democrática. Que alguien se lo explique, por favor, a Fernando Savater y sus émulos más pizpiretos.

Matematika eta politika

IRAZABALBEITIA FERNANDEZ, IÑAKI — Mon, 25 Jan 2010 19:20:00 +0100

Berripaperean leitutakoari jaramon egiten badiot Irungo udalak egon trenbideak okupatzen duen espazioan gune ekonomiko berria eraiki nahi du eta 4.500 lanpostu sortuko omen dira. Lanpostuen kopuruak atentzioa deitu zidan, hagitz handia iruditu baitzitzaidan. Ziifra hori posible al da? Dakusagun.

Berrian ez dago oso garbi zein azalerakoa izango den gune ekonomikoa tokiren batean 'más de 100.000 metros cuadrados' esaten baita eta aurreraxeago 'la actuación abarcaría 380.000 de los 530.000 metros cuadrados, es decir, el 60% de la superficie que separa la Variante de la N-I del barrio de Belaskoenea'. Eman dezagun bigarren zifra ontzat. Posible al da 380.000 metro koadrotan horren beste lanpostu sortzea? Informatu naizenez poligono industrial bat eraikitzen denean gehienez ere azaleraren % 50a usatzen da pabiloiak egiteko eta gainerakoa bide, kale, aparkaleku eta gainerakoak antolatzeko izaten da. Beraz, 190.000 metro koadrotan geldituko litzaiguke gainazal-erabilgarria. Gainazal horretan 4.500 lanpostu kokatu behar badira, lanpostu bakoitzak 42,22 metro koadro izango ditu, baina atzen zifra hori ez da ohizko parametroetan sartzen. Enpresa batean langile bakoitzak 100 metro koadro behar izaten ditu lanean eroso aritzeko.

Matematikak ez du engainatzen 4.500 lanpostu sortzeko 450.000 metro koadroko gainazal erabilgarria behar da gutxienez eta ez da hori Irungo kasua, are gutxiago, kontuan izaten badugu bertan jarri behar omen diren jarduerak ez direla eskulanean intentsiboak: merkataritza-zentroa, ostatuak, unibertsitate-campusa eta baita 1.000 etxebizitza ere.

Sobra ere, Irungo alkatea eta matematika ez dira oso ondo ezkontzen edota askok jausten diren bekatu berean jausi da, alegia, zifra handietatik tira eta jendea zorabiarazi proiektuaren egokitasuna justifikatzeko.

Negu nuklearra

IRAZABALBEITIA FERNANDEZ, IÑAKI — Sat, 09 Jan 2010 19:45:00 +0100

1980ko hamarkadan sortutako kontzeptua da negu nuklearra; gerra hotzaren garaikoa. Laburtuz, bi superpotentzien arteko gerra nuklearrak Lurra inguratuko zukeen atmosferan eskegitako hautsezko geruza sortuko zukeen, bertan hainbat urte iraungo zukeena. Geruza horrek eguzki-izpikak lurrazalera iristen eragotziko zukeen, batez besteko tenperaturak negutakoetara jaitsiko ziratekeen, uztak galdu egingo ziratekeen, gosetea etorriko zatekeen, … Nahikoa artsenala bazuten potentzia nagusiek bestela ere mundua suntsitzeko: 15 bat mila buru nuklear SESBek eta 10.000 inguru AEBk.

Arriskua gerra hotzaren urtzearekin joana zela uste nuen. Aspaldi negu nuklearraren berri ez nuen. Alabaina, Scientific American aldizkariaren urtarrileko alean publikatutako artikulu batean Alan Robock eta Owen Brian Toon klimatologoek arriskua ez dela desagertu abisua ematen dute. Izan ere, beren iritzian negu nuklearraren mamua ez zen gerra hotzaren amaierarekin uxatu.

Beren aburuz, gerra nuklear erregional batean atmosferan injektatuko litzatekeen hautsa nahikoa izango litzateke negu nuklearra planeta osora ekartzeko. Eredu klimatikoei buruz pilatu den jakintzak eta ordenadore bidezko simulazioan irabazi den kalkulu-ahalmenak modelizazioan beste faktore batzuk ere kontuan hartzea ahalbidetu dute. Emaitza argia izan omen da, ez da beharrezkoa gerra nuklear global negu nuklearra eragiteko.

Zer da gatazka nuklear erregionala? Zein neurrikoa? Ba esaterako Indiaren eta Pakistanen artekoa izan daiteke hori. Pakistanek 60 bat buru nuklear dauzka eta Indiak 50. Beren artsenal nuklearra elkarri botako baliokete nahikoa izango litzateke negu nuklear globala eragiteko. Egileen arabera hori gertatzea ez litzateke harritzekoa izango baldin eta bi estatuok gerran hasiko balira, Pakistanen indar konbentzionalak Indiarenak baino dexentez ahulagoak izanik tentatuta egon daitekeelako bere burua nuklearraren bidez defendatzeko.

Espero dezagu horrelakorik ez gertatzea, baina Rocock-ek eta Toon-ek marrazten dute aukerak armairutik atera du negu nuklerraren mamua.

Basagoiti

IRAZABALBEITIA FERNANDEZ, IÑAKI — Fri, 08 Jan 2010 21:50:00 +0100

Iruzkin bat egiteko asmoa nuen, baina Juan Carlos Latxagak bere blogean

idatzitakoa ikusi ostean bere hitzak leitzea gonbidatzen zaituztet. Zorrotz eta argi azaltzen du arazoaren muina.

Zientzia txarra

IRAZABALBEITIA FERNANDEZ, IÑAKI — Sat, 26 Dec 2009 11:20:00 +0100

Bad Science liburua dut oheburuko. Ben Goldacre mediku eta zientzia-dibulgatzaile britainiar gazteak idatzitakoa da.

Zein da bada Benek salatzen duen zientzia txar hori? Hitz potolo eta itxurazko lengoaia zientifikoa usatuz saldu nahi izaten dizkiguten klase guztietako salgaien, terapien, gehigarri nutritiboen eta enparauen kontra egiten du suhar bereziki. Biluztu egiten du antioxidatzaileen, homeopatiaren, omega 3ren, benecol-en eta antzekoen gibelean dagoen zientziaren zientifikotasunik eza; etsenplurako, zein trikimailu erabiltzen diren azterketa bati zientifiko itxura emateko horrelakorik deus ez duenean. Halaber, oso argi eta klaru esplikatzen du zer diren plazebo efektu eta esperimentu itsu bikoitz moduko kontzeptuak.

Bart nutrizionistei egurra ematen dien kapitulua leitu nuen. Osasuna hobetzeko eta gaixotasunak saihesteko saldu nahi dizkiguten mirakuluzko molekula, konplexu, terapia, dieta eta antzekoen atzean normalean dagoen egia txikia eta markertin handia deskribatzen ditu. Honela bukatzen du:

'If I was writing a lifestyle book it would have the same advise on every page, and you'd know it all already. Eat lots of fruit and vegetables, and live your whole life in every way as well as you can: exercise regularly as part of your daily routine, avoid obesity, don't drink to much, don't smoke, and don't get distrated from the real, basic, simple causes of ill health. But a we will see, even these things are hard to do on your own, and in reality require wholesale social and political changes' (azpimarratua enea)

Erabateko aldaketa sozial eta politikoak eskatzen ditu Goldacrekek zientzia txar horri aurre egiteko eta bat egiten dut berarekin. Aldaketa sozialak sozietatearen hezkuntza zientifikoaren alorretik datoz, pertsonak izan daitezen gai detektatzeko saldu nahi diotena zientziaren paperarekin bilduta baldin badago ere barruan zientifikotik gutxi duela eta asko feria hitzontzien jardun eta etorri amaigabetik. Urlia bereizteko gauza izan dadila inolako esnekik, halako edo honelako gehigarria izanik ere, ez duela kolesteroletik libratuko baldin eta animalia-gantza ugariko eta barazki gutxiko jan-ohiturak badauzka.

Aldaketa politikoak produktu mirakuluzkoen salmentaren, banaketaren eta publizitatearen arautze zorrotz batetik etorri beharko luke, alde batetik, eta, bestetik, hezkuntza-sistemaren berrantolaketatik herritarrek jakintza zientifikoko oinarri sendoak izan ditzaten lortze aldera. Botere politikoak lehenak izan beharko lirateke klaru izaten osasunaren alorrean bidezidorrik ez dagoela, baina, akaso, hori indarrean dugun jardun politikoaren filosofiaren muinaren aurka doa. Bestalde, interes ekonomiko handiak daude tartean. Adibidez, nutrizio-osagaien industriak gizartean irudi ona ematea lortu du, industria farmazeutikoak edo bioteknologikoak lortu ez dutena, baina sarritan bi industria horien atzean interes ekonomiko eta jabe berak egoten dira. Halaber, merkatuan sartzeko eta produktua saltzeko antzeko marketin-teknikak eta hizkera sasi-zientifikoa usatzen dituzte. Lantegia ez da erraza!

Administrazio pubikoa, demokrazioa eta gardentasuna

IRAZABALBEITIA FERNANDEZ, IÑAKI — Wed, 09 Dec 2009 21:20:00 +0100

Artikulu hori zuekin konpartitzea deliberatu dut, zuen interesekoa ere izango delakoan. Honatx jo behar duzue: http://exaps.blogspot.com/2009/12/mas-transparencia-tambien-es-mas.html.

Bergarakoek diote

IRAZABALBEITIA FERNANDEZ, IÑAKI — Wed, 02 Dec 2009 21:55:00 +0100

'Zergatik ez zarete juntatzen?'. 'Sozialistek eta fazista horiek egin badute, zergatik ezin dugu guk hori egin?' Argudio bera erabili dute biek, hots, PP eta PSOE beren diferentzien gainetik bat egiteko gauza izan badira, zergatik gu abertzaleok edo, sikiera ezkerreko abertzaleok ez gara gai gauza bera egiteko. Batzen gaituenari begiratu behar diogula, ez desberdintzen gaituenari, … Erreguaren tonua sumatu diet biei.

Genero Indarkeria baztertu

IRAZABALBEITIA FERNANDEZ, IÑAKI — Tue, 24 Nov 2009 21:05:00 +0100

Sakatu hemen

Alcorcongo epailearena

IRAZABALBEITIA FERNANDEZ, IÑAKI — Mon, 23 Nov 2009 20:45:00 +0100

Qué bonito es ser juez

Joan Garí, Publico, 2009-11-23

Esa extraña sentencia del juzgado número 6 de Alcorcón dada a conocer la semana pasada. Un juez, un presunto ser humano racional, se enfrenta a un caso de divorcio. La madre pide poder trasladar a sus hijas a Vigo. El presunto ser humano racional, en este caso en el papel de juez, le niega el derecho a la madre. Da motivos, claro. El más llamativo es el siguiente: dice que si las niñas dejan su colegio en Alcorcón y son escolarizadas en Vigo lo van a pasar muy mal, porque se verían inmersas en la lengua gallega. Hay muchas formas de tortura, pero convendrán ustedes conmigo que hablar gallego debe de ser una de las más perversas. Pero prosigamos. Se pregunta el presunto: porque, en definitiva, ¿para qué sirve el gallego? Y se contesta: pa ná, claro. En sus propias palabras: no tiene esa lengua “ninguna utilidad práctica, más allá del ámbito de aquella comunidad autónoma”.

Qué bonito es ser juez. Puedes decir las barbaridades más floridas y no pasará nada siempre y cuando te atengas a la prosa funcionarial que viene al caso. ¿Cómo explicarle a este ser humano presuntamente racional que los idiomas sirven para comunicarse en un ámbito determinado y que todos los idiomas y todos los ámbitos son operativos si cumplen su función? ¿Cómo hacerle ver que no hay ningún idioma ungido por la mano de Dios (ni siquiera el español, aunque le cueste creerlo), sino que todos son hijos de las mismas contingencias? No me quedan palabras. Sólo unas pocas más: el ser humano racional presuntamente juez se llama Alejandro José Galán Rodríguez. Para que conste en la historia local de la infamia.

Amerika andinoa nora doa?

IRAZABALBEITIA FERNANDEZ, IÑAKI — Mon, 09 Nov 2009 00:35:00 +0100

Hiztunez milioidunak dira ketxua, kitxua eta aimara. Mendeetako bazterketa soziala pairatu dute hizkuntza horiek eta horien hiztunek. XXI. mendearen hasiera arte bizirik irautea lortu dute, baina azkar desagertzeko arrisku bizian daude. Atzen urteotan nolabaiteko ofizialtasuna lortu dute eta hezkuntza elebidunaren aldeko apustua egiten ari dira agintari politikoak, itxura batean behintzat. Datu adierazgarri batzuk eman zizkiguten Cuscoko jardunaldi batean. Cusco inguruan eginiko azterketa soziolinguistiko batena zen. Hauxe datua: 11 urtetik gorakoen artean ketxua ama hizkuntza da mendialdeko komunitate indigenetan ia ehuneko ehunean; 11 urtetik beherakoetan %75 inguruk baino ez du ketxua ama hizkuntza. Amildegiaren ertza. Ez da harritzekoa gurasoen jarrera-aldaketa hori kontuan hartzen bada, pobreziaren eta ketxuaren arteko lotura erraz egin daitekeela. Gaztelaniaz egitea ikusten dute pobreziatik eta marjinaziotik ateratzeko modua.

Ketxuak, kitxuak eta aimarak defendatzaileak ere badituzte jakina eta sutsu ari dira lanean beren hizkuntzaren eta kulturaren biziraupena segurtatzeko. Alabaina, iruditu zait horietako zati oso adierazgarri bat atzera ari dela begira, inken garai loriatsuetara, jatorrizko hizkuntza komunitate indigenekin lortzen dutela eta ez mundu modernoarekin. Kezka handia sortzen dit horrek, bide horretatik bidaia luzerik ez dagoelako egiterik. Euskaldunok ondo dakigu hori.

Beste puntu batek ere harritu nau. Komunitate horien artean ez dago sentimendu abertzalerik. Peruko ketxuak, esaterako, oso perutar sentitzen dira oro har eta Boliviakoak oso boliviar. Badute, jakina, mugak gainditzen dituen kultur sentimen bat, baina horrek ez du, orain arte adierazpen politikorik izan. Hala ere, garai berri baten atarian egon gaitezke, Perun topo egin bainuen mugimendu politiko ketxua bateko emakumezko batekin. Mugimendu horrek izaera lokala du, artean, baina 4-5 alkate dituzte jada. Oso garbi dute bere jardun politikoaren ardatzetako bat hizkuntza eta kultura ketxua defenditzea dela. Esperantzarako izpi bat izan daiteke hori Peruko komunitate ketxuarentzat, aldarri kultural-linguistikoa helburu politikoen esparrura eraman delako estreinako aldiz.

Garzonkeriak

IRAZABALBEITIA FERNANDEZ, IÑAKI — Tue, 13 Oct 2009 22:35:00 +0200

Iluntzen hasia zen eta ilunabarra zeharo ilundu zait, baita gogoa ere. Ez dakit eta ez dut sumatzen Garzonen operazioaren atzean eta hori bultzatu duten ideologo politikoen atzean (segur bainago Garzonek bulkada politikoa izan duela), benetako arrazoia eta intentzioa zeintzuk diren Arnaldo, Rafa eta gainerakoak atxilotzeko. Seguru dudan gauza bakarra, ekimen horrek ez diola laguntasunik emango 'euskal gatazkari' irtenbideak bilatzen; oztopo eta enbarazu izango dela hain justu.

Beude nire kexu eta kezka publikoak!

Miren, Arnaldo eta enparauak kalean ikusi nahi ditut, hitzaren borrokan haiekin aritzeko aukera izateko.

borboikeriak eta koipe-emaileak

IRAZABALBEITIA FERNANDEZ, IÑAKI — Wed, 05 Aug 2009 18:50:00 +0200

Mallorcako atentatu tamalgarriaren eta deitogarriaren inguruan zera esan zuen Juan Karlos Borboikoak ETAri buruz: 'Hay que darles en al cabeza y continuar hasta acabar con ellos'. Komentarioaren maila politikoa eta intelektuala umeentzako txotxongilo-funtzio baten parekoa da, baina pertsonaia horrengandik ezin da maila jasoagoko iruzkinik espero. Beste borboikeria bat atzen beltzean, beste inolako inportantziarik izango ez zukeena guri errege moduan inposatu izan ez baligukete.

Ba, pitokeria hori El País egunkariak igandeko edizioko azaleko titular nagusi moduan ipini zuen. Hamaika ikusteko jaioak gara! Garai bateko egunkari progresista eta independenteen ereduaren jito ideologikoa ezaguna da aspalditik, baina kasu honetan goia jo duela iruditzen zait.

Bestetik, berriak dituen iruzkinak leitzea ariketa interesgarria da, Espainia aldean zein iritzi klase dabilen ikusteko.

Estatuaren eleaniztasunaz

IRAZABALBEITIA FERNANDEZ, IÑAKI — Sun, 21 Jun 2009 22:30:00 +0200

Katalanaren egoeraz eta geroaz duen iritzia ematen du Joan Solak besteak beste. Gauza interesgarri asko esaten ditu eta elkarrizketa leitzea guztiz gomendagarria da, euskararen egoeraz ere lezioren bat ikas dezakegulako. Hona galdera batzuen erantzunak:

¿Qué opina de los que critican el
catalán que habla el president
Montilla?

A mí me resulta indiferente que no
hable una lengua genuina. Es más
importante el ejemplo que da al hablar
y defender nuestra lengua. Es
absurdo pensar que como no pronuncia
las s sonoras estas se van a
perder. No hace ningún daño a nadie
y los que han hablado mal de
Montilla y su lengua se han equivocado.
Criticarlo es de cretino. El señor
Montilla, dentro del ambiente
en el que ha vivido, creo que lo ha
hecho muy bien. Y habla una lengua
bastante buena. No podemos
estar discutiendo sobre eso cuando
tenemos problemas mucho más importantes.

Usted culpa a los políticos de la
situación de la lengua…
La clase política nunca se ha creído
que el catalán deba ser considerado
tan importante como el castellano,
y la situación se degrada cada vez
más. Nos dicen que no es para tanto,
que las estadísticas dicen que el
catalán se recupera, que se hacen
tantos cursos para adultos… pero
la percepción del ciudadano no es
esa, se da cuenta de que todo eso es
mentira. Pero en vez de decir que estamos
viviendo unos años muy difíciles,
en un mundo muy complejo,
en vez de reconocerlo y poner
los medios para superarlo lo niegan
porque no se quieren enfrentar al
Gobierno central. Sólo recuperando
la autoestima como pueblo y como
entidad política, del nivel que sea,
pero sin estar subordinado a nadie,
te sentirás más fuerte para defender
también tu lengua. No nos engañan
ya con la propaganda televisiva y las
estadísticas. Tienen que plantar cara.
Y el Estado español ser plurilingüe
de una vez.

¿Entonces la única solución es
tener un Estado propio?
Yo no digo eso. Digo que la única
manera de salvar la lengua es tener
una concepción política de este país
no subordinada. ¿Cómo debe ser?
El ideal evidentemente es la independencia,
pero podría haber una
fórmula intermedia tan digna como
esa. Como pasa en Suiza, Canadá o
Bélgica por ejemplo, que son países
donde la situación lingüística no está
tan podrida como aquí.

Gaurko testua: igandeko mitina

IRAZABALBEITIA FERNANDEZ, IÑAKI — Mon, 01 Jun 2009 08:55:00 +0200

Egunon.

Como os han comentado Leire, Ana Miranda no ha podido venir a estar con nosotros problemas de agenda. Por cierto que según las minicrónicas que Ana hace en facebook, está recorriendo Galicia de punta a punta y haciendo más kilómetros que los ciclistas en el Giro.

Cuando esta semana estaba dándole vueltas en la cabeza sobre que decir hoy aquí, pensé en comenzar dándole las gracias a Ana Miranda por estar entre nosotros.

Pensé decirle a Ana, que la semana pasada en el mitin de Donostia, le di las gracias a Caros Rovira catalán, que hubiese gustado dárselas a ella en gallego, pero que gallego no se.

Pensé decirle, que alguna vez había pensado en aprender gallego, porque tengo buenos amigos en Galicia, en Santiago, pero que no me he decidido nunca, ya que me suelo acordar de un pequeño poema que nuestro gran Gabriel Aristi le dedicó al dirigente socialista Tomas Meabe

El poema dice:

Cierra los ojos muy suave,
Meabe,
pestaña contra pestaña.
Sólo es español quien sabe,
Meabe,
las cuatro lenguas de España.

Y yo no quiero ser español. Ni buen ni mal español
Solo quiero ser vasco. Solo quiero andar por el mundo como vasco

Estoy cansado de dar explicaciones cuando ando por ahí y me preguntan de donde soy y contesto: From the Basque country, o aus dem Baskenland, o dai Paesi Baschi, y mi interlocutor pone cara de poker.

Estoy cansado de explicar que mi país, está en los Pirineos, entre Francia y España, y mas cansado cuando que alguno me dice ‘ah ja, Andorra’

Quiero que Euskal Herria sea un estado independiente en Europa, para no dar más explicaciones, para que me reconozcan como vasco, para que nuestra selección de rugby juegue el torneo de las siete naciones, contra Escocia, Gales, Inglaterra, Irlanda, Francia e Italia.

Baina, ez dut Euskal Herria independente izatea nahi soilik arrazoi sentimental, kultural edo linguistikoengatik. Independente izatea nahi dut, arrazoi ekonomiko eta sozial hutsengatik ere. Egun Europako Batasunak duen egituragatik, bertan estatuek agintzen dute, estatuek ezartzen dituzte politikek: Zapaterok, Sarkozyzk, Merkelek, Berlusconik eta enparauek markatzen dituzte ildoak.

Euskal Herriaren ahotsa eta erabakimena foro horietan egon dadin nahi dut eta horretarako estatu independente izatea beste irtenbiderik ez dago, oraingoz behintzat.

Europako Batasunaren egitura hori ez dugu gogoko. Aldatu egin nahi dugu. Demokratikoago eta gardenagoa bihurtu nahi dugu. Europako Parlamentua gainerako parlamentu demokratikoekin homologagarri izatea nahi dugu, Europako benetako organo legegilea izatea; Europako Batasuneko gobernua, hots, Europako Batzordea, Europako herritarrek aukeratzea nahi dugu. Horren alde egingo dugu. Horrek izan beharko duelako etorkizuneko Europaren egitura.

Herritarrek Europako Batasuneko erakundeak zuzenean aukeratzen ez duten bitartean, Estatu independente izan nahi dugu gure herritarren eta langileen interesak defenditzeko erabakiak hartzen diren tokietan.

Haremos una defensa firme de la pluralidad lingüística y cultural de Europa. Defenderemos que el euskara sea una lengua de primera división en la Unión. Reclamaremos que tenga el mismo estatus que el francés o el castellano Y pediremos que el euskara sea lengua de trabajo en las instituciones de la Unión. Y eso lo hará un abertzale de izquierdas y euskaldun, y eso solo lo puede garantizar esta coalición.

Euskararen alde omen dago Jaurlaritzako Hezkuntza sailburu berria. Gaur, Galdakaora, Ibilaldira joanez, konpromiso hori erakutsi zezakeen. Ez da joan, nahiago izan du, gobernukide izatearen betebeharrei kale egin eta alderdiko betebeharrei heldu. Lotsagarria. BECen izango da orain, Zapaterori ohore egiten. Sabin eta biok ere Barakaldon gaude orain, baina goizean Galdakaon egoteko beta hartu dugu. Hori da konpromiso benetakoa. Bestea, haizean eramaten dituen hitzak.

La defensa del euskara y la cultura vasca en Europa difícilmente la podrán hacer los componentes de la lista para la que pide el voto Arnaldo Otegi. Esa lista, es una lista de izquierdas, no hay duda alguna, pero esa lista no es abertzale, esa lista es de izquierda española, como hay otras también. Según parece, para estas elecciones Arnaldo Otegi ha dado preferencia al factor de clase ante factor nacional. No seré yo el que le critique por su elección, pero quiero recordarle a Arnaldo que hace 30, 20 o 10 años, sus compañeros se habrían escandalizado y le habrían llamado ‘españolista’.

Anda el PNV, en plan superheroe, y, quizás, por eso han disfrazado los jóvenes de EGI a Izaskun Bilbao de superwoman en un paskín, arrogándose la representación exclusiva de la defensa de los intereses de la ciudadanía de Euskal Herria, de los vascos y de las vascas. Como muchas otras veces confunde el PNV Euskal Herria con el Batzoki de Abando. Olvidan y quieren hacer olvidar, que siempre ha habido otros representantes abertzales en Estrasburgo y que esos ha sido siempre de izquierdas y progresistas. Está coalición siempre ha tenido un europarlamentario y también lo han tenido HB y EH.

En Estrasburgo habrá un abertzale de izquierdas y euskaldun para defender los intereses de Euskal Herria, de su ciudadanía y sus trabajadores y trabajadora y será de esta coalición. El PNV defenderá otros intereses: los intereses del dinero y el capital.

Gazteok, zuei zuzentzen natzaizue orain. Ekainaren 7an ez ezazue paso egin. Ez ezazue pentsa berdin zaiola zer gertatzen den. Ez da horrela! Paso egiten baduzue, botoa ematen ez baduzue, betikoek irabaziko dute, betikoek lortuko dute gehiengoa Europako Parlamentuan. Badakizue horrek zer esan nahi duen, pairatzen ari zarete: krisi ekonomikoa, lan prekarioa, mileurismoa, etxebizitza duina lortzeko aukerarik ez. Hori nahi ez baduzue, ez paso egin , botoa emazue. Ezkerreko botoa eman ezazue zuen interesak eta zuen kezkak ezkerrak bakarrik defendituko dituelako. Eta Euskal Herrian ezkerreko botoa abertzalea ere izan behar du. ‘Independentistak eta ezkertiarrak’ Europa de los pueblos da Euskal Herriko gazteen interesak defenditzeko aukerarik onena.

Gora Euskal Herria askatuta!
Gora Euskal Herria sozialista!