Berehalakoan agertu dira gainera interes komunikatibo hau justifikatu duten argumentuak: batek ez duela bete ezarria dagoen protokoloa, besteak ez duela gutxieneko amatasun baja ere hartu, edo besteak emakumeari ezarri zaion paper tradizionaleko alde deitoragarrienari -objektu izatea- eutsi diola. Ez naiz ni hasiko azken egunotan protagonista izan diren emakume hauen jokabidea justifikatzen. Bereziki iraingarria egin zait, gainera, Saenz de Santamariaren jokabidea, beste hainbat eta hainbat emakumek egindako bidean atzera pauso onartezina suposatu duelako.
Baina beste ikuspegi batetik begiratu nahi diot gaiari: zergatik kritikatzen dira hainbeste eremu publikoan dauden emakumeak? Zergatik, batez ere, bere lanetik kanpoko gaiengatik? Zergatik ez dute maila bereko interes komunikatiboa sortzen gizonezkoek? Inork ezin du esan hori horrela dela protokoloa hobeto betetzen dutelako, hobeto janzten direlako edo eta bizitza pribatu "zuzenagoa" dutelako. Ez da ba izango askori enbarazu egiten dietelako, orain dela oso gutxirarte ez zuten lehia dutelako?
Datuek erakusten dute, politikan, eta oro har eremu publikoan, emakumeen presentzia parekidea izatetik urruti dagoela. Gure herriari dagokionean ere, berdintasun legeak legebiltzarrean parekotasuna ziurtatzen badu ere, oso urruti gaude oraindik erabaki gunetan parte hartze berdina izatetik. Ikusi besterik ez dago alderdietako exekutibetan emakumeok dugun pisua zenbaterainokoa den. Eta bereziki, alderdi handietan.
Baina datuek are kezkagarriagoa den zerbait erakusten dute: " Gizonezkoak politikan sartzen dira eta geratu egiten dira. Emakumeak poltikatik pasa egiten dira". Noski, tesi hau ez da beti errepikatzen, baina datu objektiboek erakusten dute horrela gertatzen dela kasu askotan, gehiegitan. Adibideak bilatzen hasita, azken urteotan gure herrian gertatu dena ikusi besterik ez dugu. Eta hau ez da kasualitatea. Ez da emakumeok azkarrago nekatzen garelako, edo eta eremu pribatuari garrantzia gehiago ematen diogulako. Ez. Hau gertatzen da emakumeontzat askoz ere jasanezinagoa delako, askoz ere zorrotzago begiratzen zaigulako, eta hutsegiteak askoz ere gehiago zigortzen zaizkigulako. Eta horren kontra egin behar dugu guztiok, emakume eta gizonezkoek. Hasteko, inperfektuak izateko eskubidea aldarrikatuz, gutxienez gizonezkoak bezain inperfektu.
Politikoki umezurtz
Zure blogaren aurkezpenean diozunez, hor noizbait politikoki umezurtz geratu ziren euskal herritar horietako bat zara eta, horregatik hain zuzen, sartu zinen Aralarren. Badirudi, ordea, umezurtz horietatik gehienek ez dutela zure antzera jokatu. Izan ere, milaka baldin badira eta Aralarrek mila azpitiko bazkide kopurua baldin badu, non ote daude besteak?
Ez, Aintzane, zuek ez zarete alternatiba, bistan da. Ezker Abertzalea, benetako alternatiba izango dena, oraindik ere sortzear dago. Orduan bai milaka eta milaka umezurtz horiek mugituko direla, baina zuek hutsaren hurrengo izango zarete.
Bestrik ez. Ongi izan.
Mario.